„Wigilia z gwiazdką“

Zapadł wieczór – ten jedyny, 
najpiękniejszy w roku, 
wszyscy są dla siebie mili 
i tak cicho wokół. 
    Pora, gwiazdko, na wieczerzę, 
    widzisz, jak czekamy, 
    wyjdź na niebo srebrnym blaskiem, 
    w oknie się spotkamy. 
Połamiemy się opłatkiem 
i złożymy sobie 
dużo ciepłych, dobrych życzeń – 
ty nam, a my tobie. 
    I zapachnie nam choinka 
    żywym lasem w domu,  
    i rozpłacze się znów świeczka 
    cicho, po kryjomu. 
Biały obrus stół zaśnieży 
i sianko przykryje, 
aż dwanaście potraw przyszło 
na naszą wigilię. 
    Pusty talerz będzie czekał 
    na tych, których nie ma; 
    będą z nami niewidzialni 
    ze świętego cienia. 
Gdy połączy nas kolęda 
i w podróż zabierze, 
pospieszymy do stajenki, 
jak kiedyś pasterze. 
    Dawno temu, przed wiekami, 
    w dalekim Betlejem, 
    cud się zdarzył nad cudami, 
    dał światu nadzieję. 
Dziś śpiewamy o tej grocie 
wydrążonej w skale, 
o Dzieciątku narodzonym 
i jest tak wspaniale. 
    Dziękujemy, pierwsza gwiazdko, 
    że nas odwiedziłaś, 
    i cieszymy się z prezentów, 
    które zostawiłaś.