Ocalić od zapomnienia

Jubilatka przebywa już od kilku lat w Charlotten Stift w Getyndze.

Wcześniej była aktywną czlonkinią naszej organizacji i pomagała swoim pacjentom w różnych sprawach, nie tylko w kwestiach medycznych.

 

Obecnie żyjemy w takim okresie, że nie bardzo mamy czas i ochotę myśleć o ludziach starszych, którzy wypadli  z naszego grona, obojętnie czy im coś zawdzięczamy, czy nie.

 

Tym bardziej dziękuję 6 osobom  i 1 osobie towarzyszącej , które wykazały się chęcią, czasem i empatią i przybyły, aby uczcić sędziwą Jubilatkę.

Muszę też nadmienić, że 3 innych członków naszej organizacji było już w środę.

 

Irena dostała od Poloniki bukiet biało- czerwonych kwiatów. Udało nam się załatwić piękne , oddzielne pomieszczenie na spotkanie. 

Stół zastawiliśmy przyniesionymi ciastami i napojami. Nie zabrakło też szampana i śpiewu /sto lat/.

 

W oczach i na twarzy naszej jubilatki widać było ogromną radość i szczęście, że jednak ludzie przyszli i pamiętają.

Nasunęła mi się myśl, że  nie można od nikogo oczekiwać i wymagać wdzięczności, ale pamięć o kimś jest równie piękna i ważna.

Zdjęcia są w galerii.

 

Nasze ostatnie kwietniowe spotkanie odbędzie się w czwartek, 30.04.26 w Manna mia o godz 10.00.

Zgłosiło się 14 osób. Zameldowałam 15. 

 

Terminy majowe będą w kolejnym mailu.

Bożena